het onuitspreekbare, liefde, persoonlijk, poezie, vroeger, wij
In liefde, persoonlijk, schrijven/poezie, wij on juni 27, 2008 at 2:35 pm
Je zei nooit wat, je zei eigenlijk niets
Ook niet toen ik je verliet.
Je keek enkel. Met zielige ogen.
Die waarschijnlijk heel veel pijn hadden geleden.
Maar je zei niets.
Ik was soms bang dat je je tong kwijt was
Of dat je niet meer kon spreken.
Zelfs geen gevoelens kwamen uit je mond
je lachte of weende enkel met je ogen.
Ook toen ik je verliet.
Maar nu begrijp ik het
Ik was blind.
De gewoonte van de maatschappij
Maar nu zie ik het, begrijp ik het!
De gevoelens
De onuitspreekbare gevoelens
liefde, opgeven, verliefdheid, wij
In liefde, persoonlijk, wij on juni 4, 2008 at 4:50 pm
soms ook niet!
- ik geef de verliefheid op-
afscheid, dementie, familie, persoonlijk
In afscheid, familie, liefde, persoonlijk, schrijven/poezie on mei 22, 2008 at 5:43 pm
Al bij al is het niet zo erg dat ze vergeet
Het lijkt nu of ze zit gewoon in een droom
Af en toe vechtend in een nachtmerrie
Ze maakt zich duidelijk met woorden en dingen
Af en toe gewone grillen
Ze spreekt nu met een andere taal
Hoe ze daar ligt
Zo broos, breekbaar en bevend
Maar toch nog zo levend
Ze is zo mooi, terug zo vrij
Maar alles zo posityief uitgelegd maakt mij
Nog niet zo blij!
liefde, ons sprookje, persoonlijk, verliefdheid, wij
In liefde, ons sprookje, persoonlijk, schrijven/poezie, verliefdheid, wij on mei 16, 2008 at 6:22 pm
“waarom “:zei zij: “waarom ik en niet zij, wat heb ik meer dan meer dan zij”
waarom? zei hij: omdat ik nog maar 2 speeches heb moeten geven en beiden waren voor jou. omdat jij zo grappig en lief lacht, omdat jij zoveel schrijvers citeert en ik je nog nooit met een boek gezien heb. omdat jij zoveel weet en toch nog zo onzeker bent. maar als je vraagt waarom ik je graag zie, ben ik nog de hele nacht bezig met opsommen.
ik ben je kwijt, liefde, persoonlijk
In afscheid, liefde, persoonlijk on mei 7, 2008 at 3:42 pm
IK stop ermee om nog eens iemand te verliezen, ik heB al veel te veel mensen verlorEN.
Maar misschien is het wel een ongeluk biJ Een geluK. Want nu denk Ik aan Jou in plaaTs van aan het onmisbare.