Ik zoek rust. Rust in mezelf. Rust in jou. Rust over ons. Dat ik jou kan vergeten. Dat ik over jou zou geraken.
Maar diep in men binnenste weet ik dat ik die rust niet wil vinden. dat ik niet over jou zou geraken en dat je terug bij mij zou komen. Dat we rust vinden in elkaar armen.
Maar dat is enkel de hoop die ik koester. En eigenlijk is dat een beetje de rust ik gevonden heb.
Archief voor de ‘brief’ Categorie
Rust
In brief, liefde, liefdesverdriet on mei 5, 2009 at 7:12 pmwat wij hadden
In afscheid, brief, persoonlijk on mei 6, 2008 at 5:49 pmNiemand begreep wat wij hadden, wat wij hebben gevoeld. En niemand van hen zal zoiets ooit begrijpen. Enkel wij, jij en ik. Wij zullen dit dragen als een geheim dat niemand wil geloven.
En nu, zoveel maanden later moet ik je hand loslaten. Jij die me naar de grootste en mooiste bergen hebt geleid, jij die me op wolkjes leerde lopen. Jij, wie ik zo graag zag.
Maar dit is de enige oplossing, ook al doet dit verschrikkelijk pijn. Maar we kijken niet meer zoals we vroeger naar elkaar keken.
En toch, dit is niet meer verliefdheid. Dit is niet wat ik liefde zou noemen. Maar jij maakte mij zoals iemand een gat maakt. Je maakte me terug compleet.
Toch is het te laat. Ik ga je verlaten, stilletjes. Ik kijk nog even achterom en jij, jij kijkt diep in men ogen, triestig.
Ik kijk weg. Het is beter dat ik nu niet meer terugkijk.
Lieve Opa
In afscheid, brief, familie, schrijven/poezie on mei 2, 2008 at 3:27 pmLieve Opa,
ik hoop dat je me men puberachtig, rebels karakter vergeeft. Men grove antwoorden, men bliksemende ogen.
de dagen dat je zat te wachten en ik niet kwam opdagen. de 5 minuten dat ik er was.
maar jij 92 jaar en ik maar 17jaar. Een wereld van verschil. Ik wil leven, jij wilt dood.
Hoe vaak ben ik niet wenend naar huis gegaan. Bang dat je morgen niet wakker wordt.En hoe vaak ging ik
niet boos naar huis. Jij die je met deze wereldwou bemoeien. Het is allemaal anders nu.
onze gesprekken bestaan uit 5 woorden achter elk een heel verhaal.
wat ik nu schrijf is erg. Maar je leven is nu is niets meer waart. Je ziel zit erin opgesloten. Je hangt
vast aan je verleden en je herinneringen. Elke vriend die je had, zijn doodsbrief vind je in je brievenbus.
En gezaag komt er dan nog bij.
Ik haat het als ik verdrietige mensen zie, en ik haat het nog meer als ik jou verdrietig zie.
In de zetel naar buiten starend. kijken welke auto’s en mensen er passeren.
het interessantste van de dag.
lieve opa, weet dat ik je graag zie!!
Van mij mag je gaan ook al zie ik je doodgraag.
Maar ik hoor vaak mensen zeggen als je ze graag ziet, laat ze dan gaan.
dag Lieve Opa
Ik zie je graag
XxX
S.
