het is uit, ik vertel je enkel de waarheid

Ik vertelde de waarheid

Ook al geloofde je me niet.

Maar wie wil de waarheid weten als die waarheid kwetst.

Als je in de spiegel kijkt en je jezelf ziet

Kwetst het toch ook

Wel dat is wat er tussen ons is gebeurt.

Ik heb eens goed in de spiegel gekeken

En ik zag dat het niet klopte.

Wij, ons, samen.

Het klopte niet meer

Wij waren een mooi koppel

niet het mooiste

want  je hart was niet puur.

En dat maakte vlekken op de spiegel.

Dus vertel ik je de waarheid.

Klopt niet, het verhaaltje. De zwarte vlekken zijn in jouw spiegel

In mijn spiegel zijn enkel blauwe tranen.

Ik kon het woord liefdesverdriet en een gebroken hart nooit begrijpen. Ik dacht dat dit allemaal veel te overdreven was.

Maar nu begrijp ik het.

Het lijkt of het gat die je ooit volledig maakte weer hol en onvolledig is. Hij lijkt zelfs dieper als het gat ervoor. Zo onreeel. Alsof ik niet kan begrijpen dat dat gat er terug is en jij niet meer.Maar je bent er wel nog. Ik zie je nog lopen op straat. Ik hoor je lachen met je vrienden. Je bent er gewoon niet meer met mij.

Je bent nu iemands anders zijn gat terug aan het maken.

Al bij al is het niet zo erg dat ze vergeet

Het lijkt nu of ze zit gewoon in een droom

Af en toe vechtend in een nachtmerrie

Ze maakt zich duidelijk met woorden en dingen

Af en toe gewone grillen

Ze spreekt nu met een andere taal

Hoe ze daar ligt

Zo broos, breekbaar en bevend

Maar toch nog zo levend

Ze is zo mooi, terug zo vrij

Maar alles zo posityief uitgelegd maakt mij

Nog niet zo blij!

ik zat te kijken

Ik zat te kijken

Hoe stilletjes jij doodging

Hoe stilletjes je hoopte terug bij haar te zijn

Hoe jij uit dat goddeloos lichaam zou gaan

Ik zat te kijken

in welk verlaten wereld jij nu woonde

maar ook ik woonde hier

ook ik ga nu stilletjes sterven

ik zat te kijken

hoe ik later

stilletjes zal hopen bij jou te zijn.

vroeger

“ja, zo was het vroeger ook.”

“Vroeger” dacht ik “vroeger toen jij nog leefde en ik nog gelukkig was.

Ik wil terug naar “vroeger” hoewel het niet altijd zo mooi was.

Of nee, wie weet wat er in de toekomst komt?”

“Vroeger, waar zou het toch naartoe zijn? Weg, zich verstopt in de tijd.”

ik ben je kwijt

IK stop ermee om nog eens iemand te verliezen, ik heB al veel te veel mensen verlorEN.

Maar misschien is het wel een ongeluk biJ Een geluK. Want nu denk Ik aan Jou in plaaTs van aan het onmisbare.

wat wij hadden

Niemand begreep wat wij hadden, wat wij hebben gevoeld. En niemand van hen zal zoiets ooit begrijpen. Enkel wij, jij en ik. Wij zullen dit dragen als een geheim dat niemand wil geloven.

En nu, zoveel maanden later moet ik je hand loslaten. Jij die me naar de grootste en mooiste bergen hebt geleid, jij die me op wolkjes leerde lopen. Jij, wie ik zo graag zag.

Maar dit is de enige oplossing, ook al doet dit verschrikkelijk pijn. Maar we kijken niet meer zoals we vroeger naar elkaar keken.

En toch, dit is niet meer verliefdheid. Dit is niet wat ik liefde zou noemen. Maar jij maakte mij zoals iemand een gat maakt. Je maakte me terug compleet.

Toch is het te laat. Ik ga je verlaten, stilletjes. Ik kijk nog even achterom en jij, jij kijkt diep in men ogen, triestig.

Ik kijk weg. Het is beter dat ik nu niet meer terugkijk.

Lieve Opa

Lieve Opa,

ik hoop dat je me men puberachtig, rebels karakter vergeeft. Men grove antwoorden, men bliksemende ogen.

de dagen dat je zat te wachten en ik niet kwam opdagen. de 5 minuten dat ik er was.

maar jij 92 jaar en ik maar 17jaar. Een wereld van verschil. Ik wil leven, jij wilt dood.

Hoe vaak ben ik niet wenend naar huis gegaan. Bang dat je morgen niet wakker wordt.En hoe vaak ging ik

niet boos naar huis. Jij die je met deze wereldwou bemoeien. Het is allemaal anders nu.

onze gesprekken bestaan uit 5 woorden achter elk een heel verhaal.

wat ik nu schrijf is erg. Maar je leven is nu is niets meer waart. Je ziel zit erin opgesloten. Je hangt

vast aan je verleden en je herinneringen. Elke vriend die je had, zijn doodsbrief vind je in je brievenbus.

En gezaag komt er dan nog bij.

Ik haat het als ik verdrietige mensen zie, en ik haat het nog meer als ik jou verdrietig zie.

In de zetel naar buiten starend. kijken welke auto’s en mensen er passeren.

het interessantste van de dag.

lieve opa, weet dat ik je graag zie!!

Van mij mag je gaan ook al zie ik je doodgraag.

Maar ik hoor vaak mensen zeggen als je ze graag ziet, laat ze dan gaan.

dag Lieve Opa

Ik zie je graag

XxX

S.