goudlokje

het is uit, ik vertel je enkel de waarheid

In afscheid, liefdesverdriet, ons sprookje, persoonlijk, schrijven/poezie, vroeger, wij on mei 11, 2009 at 5:26 pm

Ik vertelde de waarheid

Ook al geloofde je me niet.

Maar wie wil de waarheid weten als die waarheid kwetst.

Als je in de spiegel kijkt en je jezelf ziet

Kwetst het toch ook

Wel dat is wat er tussen ons is gebeurt.

Ik heb eens goed in de spiegel gekeken

En ik zag dat het niet klopte.

Wij, ons, samen.

Het klopte niet meer

Wij waren een mooi koppel

niet het mooiste

want  je hart was niet puur.

En dat maakte vlekken op de spiegel.

Dus vertel ik je de waarheid.

Klopt niet, het verhaaltje. De zwarte vlekken zijn in jouw spiegel

In mijn spiegel zijn enkel blauwe tranen.