Een dementieerende man vertelde mij een verhaal
Volstrekt fantasie
Maar ik luisterde ernaar
Ik wandelde mee over de heuvels
Waar hij leefde, waar hij heeft geleefd
hij vertelde over zijn grote liefde
zijn mona lisa.
Over haar ogen, haar lach, haar charmes.
Maar hij wist niet waar ze was.
Zijn ogen in paniek
Plots begreep ik de leegte
Begreep ik een beetje het waarom
Ik begreep het nog meer toen ik
Later die dag nog even binnen ging
En hij vroeg me
Jij bent hier nieuw zeker?
