Lieve Opa,
ik hoop dat je me men puberachtig, rebels karakter vergeeft. Men grove antwoorden, men bliksemende ogen.
de dagen dat je zat te wachten en ik niet kwam opdagen. de 5 minuten dat ik er was.
maar jij 92 jaar en ik maar 17jaar. Een wereld van verschil. Ik wil leven, jij wilt dood.
Hoe vaak ben ik niet wenend naar huis gegaan. Bang dat je morgen niet wakker wordt.En hoe vaak ging ik
niet boos naar huis. Jij die je met deze wereldwou bemoeien. Het is allemaal anders nu.
onze gesprekken bestaan uit 5 woorden achter elk een heel verhaal.
wat ik nu schrijf is erg. Maar je leven is nu is niets meer waart. Je ziel zit erin opgesloten. Je hangt
vast aan je verleden en je herinneringen. Elke vriend die je had, zijn doodsbrief vind je in je brievenbus.
En gezaag komt er dan nog bij.
Ik haat het als ik verdrietige mensen zie, en ik haat het nog meer als ik jou verdrietig zie.
In de zetel naar buiten starend. kijken welke auto’s en mensen er passeren.
het interessantste van de dag.
lieve opa, weet dat ik je graag zie!!
Van mij mag je gaan ook al zie ik je doodgraag.
Maar ik hoor vaak mensen zeggen als je ze graag ziet, laat ze dan gaan.
dag Lieve Opa
Ik zie je graag
XxX
S.
